Aardappelboom

on

Oude aardappels. Rimpelig en zacht met beginnende uitlopers. Het is duidelijk, ik heb ze te lang laten liggen. Genegeerd, daar in dat donkere hoekje in de berging. Rijst en pasta bereikten de pan in een vlucht van gemakzucht. Maar nu de witte spruiten in het zicht schieten, kom ik er niet meer onderuit. Ruim schillen, wegsnijden en opbakken maar.
Dochter vraagt zich af wat het voor dingen zijn. Aardappels hebben toch niet van die witte stengels? Ze krijgt grote ogen van verbazing als ik vertel dat de aardappel wortels heeft gekregen. Dan begint ze te lachen:’Ik heb een goed idee!’ Waarna ze eentje van het aanrecht grist en er de tuin mee in loopt.

‘Die gaan we begraven,’ zegt ze, al met haar schepje in de aanslag,’ dan krijgen we een aardappelboom!’

IMG_9168

IMG_9186