Tuinbezoekers

on

IMG_9216

Met een zelfverzekerde tred stapte ze mijn moestuin in, alsof ze er wekelijks kwam. Ze droeg een onberispelijke linnen broek, halfhoge pumps en een leren schoudertas.

‘Pas op, dat zijn mijn doperwten!’ haastte ik me te zeggen. Maar het was al te laat, vier plantjes lagen geplet tegen de grond toen ze haar hakken verplaatste.
‘O, zijn dat doperwten? Ik dacht dat het pad hier gewoon doorliep.’

Open dag op de buurtmoestuin. Met dochter was ik aan het planten, wieden en zaaien terwijl bezoekers rondneusden en her en der praatjes maakten. De meesten kwamen niet zo ver de verschillende tuintjes in. De dame op pumps had een paadje gevolgd door de moestuin van mijn Chinese buurvrouw. Wij gebruiken geen afscheiding, buurvrouw en ik. Is ook nergens voor nodig om een grens te markeren. Het is duidelijk: daar waar de hoge bedden met strakke rijen Chinese bieslook en paksoi overgaan in weelderige goudsbloemen en hondsdraf, dat is waar mijn tuin begint. Toegegeven, in mijn tuin verlies je misschien zicht op paal en perk, als buitenstaander. Zie je even de doperwten over het hoofd, omdat er ook phacelia tussen staat. Mis je de spitskool omdat de goudsbloemen je verblinden. En zie je het rood van de aardbeien over het hoofd door het klaprozenrood. Mijn wilde moestuin, een kleurrijke mengelmoes. De tuin als afspiegeling van het karakter van de eigenaar? Wie weet.

De bezoekster wees ik op de houtsnippers. Dat dat het pad moest voorstellen. Ja, nu ik het zei, nu zag ze het ook. Ze bedankte me en maakte zich snel uit de voeten. Via de Chinese tuin.

IMG_8691-2

IMG_8718