Asfalt

Gelukkig smak ik pas aan het einde van de voorjaarsvakantie met mijn fiets tegen het asfalt. Was het aan het begin geweest, dan had de week er heel anders uitgezien. Dan hadden we vast minder vriendjes over de vloer gehad, minder vriendjes die een hapje mee-eten of gezellig een spelletje komen spelen. Dan hadden we vast niet zoveel schaak of Mens-erger-je-niet gespeeld. En we waren zeker niet de uiterwaarden in geweest op skeelers en rolschaatsen (op het asfalt) om aalscholvers, grauwe ganzen en grote zilverreigers te bewonderen. Hadden we ook niet zulke mooie ‘schatten’ gevonden.

Nee, gelukkig viel ik pas ná al deze mooie belevenissen. Vrijdagochtend. Op weg naar de trein, maar het station heb ik nooit bereikt. Gewoon op het fietspad, in een glibberige bocht (klei van het bouwverkeer) klapte ik vol tegen het asfalt. ‘Tja, zo van voren, dat is wel de meest ongelukkig manier om te vallen’, merkte de tandarts anderhalf uur later op. Ja, vertel mij wat… Wonen in het kleiige rivierengebied is kennelijk niet zonder gevaar!

Overigens veel geluk gehad, niks gebroken. Wat losse tanden, schaafwonden, kneuzingen, lichte hersenschudding… De komende weken vloeibaar, lauw voedsel. Lauwe koffie met een rietje, mmm…

5 Comments

  1. consumandertje schreef:

    Dat is balen, veel beterschap gewenst !

  2. Meibloempje schreef:

    Auw, wat lijkt me dat vreselijk…. en komt het weer helemaal goed met je tanden??

  3. Elvira schreef:

    Dat is nog even afwachten, Meibloempje, of het weer helemaal goed komt met die tanden. Voorlopig absoluut ontzien en over een paar weken weten we meer…

  4. Karin schreef:

    Vreselijk, zo’n val. En dat je dan net op je gezicht terechtkomt. Hoop dat alles goed komt met je tanden. Veel sterkte!

  5. Frederique schreef:

    Oefffff…. vreselijk. Veel sterkte de komende tijd.

    Liefs Frederique

Reacties zijn gesloten.