Dag reiger

IMG_1659-5

Wij fietsen heen en weer. En heen. En weer.

Steeds sta jij daar. Jij staat en tuurt. En tuurt en staat.

Dag in, dag uit. Week in, week uit. Eenzaam.

Mooie blauwe reiger, opgetrokken schouders, turend over het grijze water.

Alsof je wacht op een geliefde, afgesproken op deze plek. En daarom sta je daar en alléén maar daar. Want elk moment kan ze komen.

Steeds groeten we je. Dag lieve reiger, nog lekkere hapjes gevangen? vragen we dan. Je kijkt ons aan en tuurt weer verder. Zwijgzaam type.

Vandaag was je er niet. Zomaar weg. Een winterkoninkje hipte op jouw plek. Alsof ook die zich afvroeg waar je was gebleven.

Is je geliefde dan eindelijk gekomen? Of had je soms genoeg van ons? Al dat heen en weer gefiets… wat een drukte, heb je misschien gedacht.

Dag lieve reiger. Tuur jij maar lekker verder, waar je nu ook bent.

En wij fietsen verder. Heen. En weer.

2 Comments

  1. Angelika schreef:

    Wat prachtig omschreven … en herkenbaar. Ik fiets ook langs een aantal vaste plekjes van deze beauty’s.
    Groet,
    Angelika

  2. Meibloempje schreef:

    Ik vond reigers vroeger ook prachtig en indrukwekkend. Totdat…de plaatselijke parkreigers het op onze hond hadden voorzien en gerichte aanvallen gingen uitvoeren. 🙁
    Reigerpoepbombardement is NIET grappig. Sindsdien vind ik dat alle reigers heel gemeen kijken.

Reacties zijn gesloten.