Dwarrelende vlinders

dagpauwoog

En daar zitten we dan. Dochter en ik, op een bankje in de zon. Met al onze lagen kleding. Hemd, shirt met lange mouwen, fleecetrui, sjaal, bodywarmer (zij) en najaarsjas (ik). Thuis leek dat nog een goed idee. Maar nu, binnen de vier muren van deze middeleeuwse kasteeltuin…

Atalanta’s, kleine vossen en dagpauwogen dwarrelen als herfstblaadjes om ons heen. Dochter dwarrelt met ze mee, van bloem naar bloem. Niks geen herfst hier, geen wind, geen regen.

In deze verborgen tuin heerst De Zomer. In vol ornaat. In alle stilte.

In de verte kraait een haan. We moeten verder.
‘Dag vlimmers!’ roept dochter vrolijk zwaaiend.
En we stappen de poort weer door. De herfst tegemoet.

IMG_0399