Er waren eens twee…

Er waren eens twee jongens. Drie dagen lang keken ze. In de hoek, naast de keukentafel. Ze keken hoe de een de ander leegzoog. Héél langzaam.

‘Wie eet nu wie?’
‘Ik denk dat die dikke grijze de dunne met de lange poten opeet. Die dikke lijkt veel sterker.’
‘Maar ze bewegen helemaal niet. Zijn ze soms allebei dood?’
‘Misschien is er nóg een. Dat kan natuurlijk ook nog, eentje die deze twee allebéi heeft gevangen.’
‘O nee, kijk maar, die ene beweegt een poot, die leeft nog!’
‘Ja, maar die dikke is echt hartstikke dood. Dan is het toch die dunne die de dikke heeft gevangen. Dat kan niet anders.’
‘Kijk nou, die dunne zuigt ‘m gewoon leeg, hè.’

Er waren eens twee spinnen. Een dikke, oude huisspin raakte verstrikt in een stoffig web. De draden kleefden niet, maar hij zag door de wirwar het pad niet meer. De slanke, jonge trilspin die al op de loer lag, sloeg genadeloos toe…

IMG_9914-3