Groot hart

Middelste van 5 zit zwijgzaam aan de keukentafel, zijn gezicht ernstig. Nee, hij zit niet te mokken over het avondeten, hij maakt kerstkaarten. En dat is een serieuze zaak. Hij maakt kerstkaarten alsof zijn leven er vanaf hangt. Zodra hij uit bed komt, schuift hij op het houten bankje aan de keukentafel om ijverig verder te gaan waar hij de vorige dag is gebleven.

Voor hem uitgestald ligt een bonte verzameling aan knutselmateriaal: een stapel lege kaarten met rode enveloppen, papieren kerstbomen, geverfde ijslollystokjes, stiften, rode en gouden linten, kralen in alle kleuren van de regenboog, goudkleurige sterrenstickers, een borduurnaald met zilverkleurig draad en natuurlijk lijmstift en schaar.

Geheel zijn eigen initiatief, om zelf kaarten te maken. Ik heb ook kant-en-klare kaarten (die oudste goed genoeg vindt en daar is natuurlijk ook niks mis mee, het gaat tenslotte om de gedachte, toch?), maar middelste vindt dat goede vrienden recht hebben op een zelfgeknutselde kaart waar je twee dagen aan hebt gewerkt. Zijn vrienden boffen maar met zo’n goede vriend. En wat bof ik met een zoon met zo’n groot hart. O ja, en voor mij maakt hij er ook een!