Help de kabouter de winter door

IMG_5570

‘Ongelooflijk, hè,’ zegt middelste opgetogen. ‘In sprookjes komen ze altijd heel veel voor en in het echt zie je ze bijna nooit. Maar hier staan ze ineens heel veel. Net een sprookje!’
Rood-met-witte stippen. Waar middelste het als zevenjarige nog rustig heeft over sprookjes, is oudste zoon altijd een stuk nuchterder geweest. Zo wandelde ik jaren geleden met een vriendin en haar dochter, even oud als mijn oudste. Het meisje zag overal kabouters in het bos, achter iedere boom ging er eentje schuil. Waarop zoon tegen mij zei: ‘Kabouters bestaan toch helemaal niet, mam?’ Jaar of 3 was hij toen.

IMG_5605 Vandaag zijn we op Landgoed Ennemaborgh in Midwolda. Her en der hangen opdrachtjes in het bos. Paddenstoelenfeest en Theaterfestival van het Groninger Landschap. We wandelen een paddenstoelenroute met onderweg opdrachtjes. Deze bijvoorbeeld:

‘Help de kabouter de winter door! De gedroogde bladeren gebruikt hij als deken in de winter. Hang jij ook een mooi blad erbij aan het lijntje?’

Zo’n opdracht werkt bij mij op de lachspieren, maar beslist niet bij de kinderen. Dat is een serieuze zaak, zo’n taak. Alle drie, oudste voorop, zoeken ze een paar mooie bladeren om ze daarna vol concentratie met  een wasknijper aan het lijntje te hangen. Oudste die zich als peuter geen sprookjes liet wijsmaken. En nu als bijna tienjarige toch gewoon blaadjes ophangt, kastanjes werpt en een kleurige vliegenzwam schildert. Heerlijk. Je bent nooit te oud.

IMG_5749