IJS

krassen op ijs

‘Hé, papa staat op het water!’ Dochter van 2 kijkt haar ogen uit. De jongens zitten op een slee aan de kant, terwijl papa vanaf het ijs hen de ijzers onderbindt. Een paar tellen later schieten ze het ijs op. Alsof het niet al weer twee jaar geleden is dat ze voor het laatst op het ijs stonden, glijden ze soepel weg. Nou ja, soepel… af en toe raken toch de billen even het ijs. Maar de pret is er niet minder om.

We schaatsen op een sloot in het parkje om de hoek. Dat het ijs in twee dagen tijd al zó dik en stevig is hadden we niet verwacht. We ontdekten het ’s middags toen we uit school naar huis fietsten. Elke plas en sloot werd onderweg door de jongens uitgetest met de nodige kreten van verbazing en enthousiasme. ‘Wow, deze tak is gewoon ingevroren!’ en ‘Jee, moet je kijken hoe hard ik stamp en het kráákt niet eens!’ Herontdekking van het ijs.

Voor dochter is het ook echt de eerste keer. Op de slee trekken de jongens en papa haar om beurten voort over de bevroren vlakte. Na een kwartier kondigt ze aan dat ze eraf wil. Even later op de kant, met rode neus en wangen, kijkt ze me blij aan: ‘Was leuk op water!’
Langzaamaan begint het donker te worden, maar van ophouden is (nog) geen sprake. ‘Nog een rondje mam!’ en oudste schiet er al weer vandoor. Voorlopig hopelijk even geen sneeuw!

schaatsen

One Comment

  1. Anonymous schreef:

    Zo’n opmerking ga je zeker onthouden, Elvira. Mijn zoon zei (meer dan 30 jaar geleden): “Kijk, papa rolt de sneeuw op”, toen zijn vader met hem een sneeuwpop ging maken. Door dit soort opmerkingen van kinderen zie je als volwassene weer hoe bijzonder gratis cadeautjes van de natuur zijn.

    Schrijfgroet, José.

Reacties zijn gesloten.