Klaver


De jongens zoeken geluksklavers. Met wisselend geluk.

‘Kijk, ik heb er een, een klavertje vier!’ roept oudste al na enkele seconden.
‘Dat is mijn achtste al in mijn hele leven.’
‘Oh, écht niet, daar geloof ik niks van. Ik vind er nooit eens eentje! Laat zien dan.’
Middelste kijkt ongelovig naar het blad in broers hand. Tja, het zijn toch echt vier blaadjes aan het steeltje, constateert hij. Ik zeg maar niet dat er twee wel wat rafelig zijn…

Even later doet middelste ook een ontdekking: ‘Hé, kijk, ik heb een klavertje nul, dát is pas bijzonder!’

One Comment

  1. Karin van Hengel schreef:

    Leuk en heel herkenbaar. Mijn tweelingbroer en ik zochten ook altijd naar klavertjes 4 toen we klein waren. Wij hadden nog een andere variant. We plakten er gewoon een blaadje bij aan :).

Reacties zijn gesloten.