Kleurige volkstuin

1_IMG_5783

Verbazend hoe hard het onkruid nog groeit in deze tijd van het jaar. In een middag krijgen we nog niet de helft weggewerkt in onze volkstuin van postzegelformaat. Middelste en jongste scheppen er lustig op los, totdat na een tijdje de nieuwigheid er af is en ze wat gaan rondscharrelen. De peen blijft interessant, ieder bezoek weer. Gemakkelijk eruit te trekken vandaag, de klei is zacht van alle regen de laatste dagen. Twee emmers vol plukken ze met z’n tweetjes. En er staat nog genoeg om ons de winter door te helpen. Die wortels groeien fantastisch op de rijke rivierklei, net als het onkruid. En veel bloemen. Terwijl middelste tot zijn vreugde spruitjes vindt in de gemeenschappelijke tuin -‘daar gaan we papa blij mee maken’- , struinen jongste en ik rond om bloemen en kleuren in buurtuintjes te ontdekken (het onkruid, ach, dat komt de volgende keer wel weer). In ons eigen tuintje hebben oranjerode afrikaantjes en goudsbloemen nog een laatste bloei, in andere vinden we dahlia’s in allerlei tinten roze, rood en geel. Dat is het mooie van dahlia’s, vind ik, dat ze nog lang doorbloeien als veel andere planten al zijn uitgebloeid. In de bruine herfst zorgen ze voor een spetterende kleurenshow. Bij thuiskomst vraagt echtgenoot zich zelfs af of ik mijn camera wel juist had ingesteld, hij vindt de kleuren nogal ‘overdreven’. En die veelkleurige snijbiet… Ja, die was echt prinsessenroze met donkerrode bladeren, en er stond een bananengele variant met frisgroen blad naast. Fantastische kleuren.