Longkruid

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De eerste bloemen van het longkruid in mijn tuin weet ik vanochtend op het nippertje te redden uit de plukgrage handjes van dochterlief. De bloemen, die van zachtroze naar prachtig lila verkleuren, trekken niet alleen hommels aan. Ook kleine meisjes.

Het longkruid is de eerste vaste plant in mijn tuin die bloeit. Het is ook de eerste tuinplant waarvan ik de naam leerde kennen. Mijn biologieleraar op het gymnasium liet ons de plant natekenen. Hij vertelde daarbij over de naamgeving van de plant. Dat wij, leerlingen, die erg vergezocht vonden, en eigenlijk dachten dat hij het uit de grote duim zoog (wat achteraf ten onrechte gedacht was) herinner ik me nog goed. Het gevlekte longkruid heeft longvormige vlekjes op het blad, waardoor men dacht dat deze plant een geneeskrachtige werking zou hebben voor de longen. En dus Pulmonaria officinalis (Pulmo betekent long en officinalis slaat op de medicinale werking). Tja, met wat fantasie kún je er misschien longen in zien…

Het is nooit bewezen trouwens, die vermeende heilzaamheid van het longkruid voor de longen. Doet er ook niet toe. Voor mij is het vooral een onmisbare voorjaarsbode in de tuin. Nu maar wachten op die eerste hommel.