Naaimachine in de tuin

 

 

 

 

 

Gewapend met onze kleine ‘zaklamp-voor-noodgevallen’ sluip ik in het donker over het tuinpad. Avond aan avond dringt een aanhoudend, scherp geluid ons huis binnen. Zo ook vanavond. Ik besluit dat ik deze luidruchtige gast nu wel eens wil ontmoeten.

Links van me, onder de heg, hoor ik iets ritselen. Muisje? Of misschien een pad. Zodra ik de zaklamp die kant op richt, is het stil. Afgezien van onze rumoerige vriend verderop in de tuin, is het opvallend stil. Wat een rust na zo’n warme dag met veel waterpret. Het opblaaszwembad ligt er stil bij. Alsof er vandaag geen gillende kinderen in spetterden.

Het raspende geluid komt uit het koninginnekruid. Met het licht van de zaklamp schijn ik tussen de takken. Al snel heb ik onze vriend gevonden. Boven op een van de roze bloemschermen wrijft hij luidruchtig zijn vleugels tegen elkaar, in de hoop daar een vrouwtje mee te lokken. Een grote groene sabelsprinkhaan.

Van zoveel nieuwsgierigheid met dat felle licht valt hij stil. Met een reuzensprong  fladdert hij richting pergola en strijkt neer op een druivenblad. Ik draai de lamp uit en al snel hoor ik weer zijn strijkmuziek. Volgens de Tirion insectengids klinkt dat ‘luid en scherp als een naaimachine’.  Ik weet niet wat voor naaimachine deze auteur bezit, maar ik geef denk ik toch de voorkeur aan een zingende sprinkhaan op een zwoele zomeravond.


One Comment

  1. Angelika schreef:

    Hoi Elvira,

    Mooi blog heb je. Ga ik op m’n gemakje eens bekijken.
    Leuk dat je bij mij volger bent geworden!

    Groetjes,
    Angelika

Reacties zijn gesloten.