Plaksneeuw

Plof! Een enorme sneeuwbal spat vlak voor mijn voeten uiteen. Binnen, op de deurmat. Ik wilde net naar buiten stappen om met de jongens naar school te fietsen. Maar die fiets laten we bij nader inzien maar even staan, er is vannacht meer sneeuw gevallen dan ik had verwacht. En het blijkt niet zo maar sneeuw te zijn, nee, de jongens zien met hun kennersoog meteen de uitzonderlijke kwaliteit.

‘Dit is pas echt goede plaksneeuw, joh!’
Zo goed hadden we het nog niet eerder gehad deze winter, weten ze. Vol enthousiasme gaan ze aan de slag. Mooie ronde ballen vliegen me om de oren als we naar school glibberen.

Dan hoor ik achter me: ‘Kijk, mam, deze is perfect!’
Maar voordat ik kan kijken, voel ik een harde plof op mijn schouder. En dan nog een op mijn been, een op mijn muts, en het wordt een ware sneeuwballenregen. De jongens hebben gelijk, zo goed had ik ze nog niet eerder gevoeld deze winter!