Rust

En daar sta ik dan, twee weken na mijn eerste bezoek. Midden in het akkerbloemenveld waar ik bijna dagelijks langs fiets. Ik ben weer afgestapt om er doorheen te struinen. Weer met de zon in mijn rug, maar een stuk minder fel dan de vorige keer. Deze keer met lange broek en dichte schoenen. Het sandalenweer is nu ook wel voorbij (voor de nieuwe lezers: lees over het vorige bezoek in ‘Met sandalen in het veld’).

Distels prikken door mijn dunne fietsbroek, maar dat hindert niks. Ik voel vooral de rust die het veld uitademt. De drukte van de wereld om mij heen, drukte van het nabij gelegen fietspad en de treinrails iets verderop, het valt even helemaal weg. Ik ga op in de bloemenzee. De bloemen wiegen zachtjes heen en weer, een eenzame bij vliegt voorbij. Weinig kans op een nieuwe bijensteek of wat voor steek dan ook. Insecten vliegen er nauwelijks meer, zo in de late namiddag.

Midden in het veld trekt een felrode klaproos mijn aandacht. Mooi contrastrijk met al het blauw, geel en groen rondom. Het is er maar eentje. Volgend jaar vast meer, met al die zaadjes die een klaproos produceert. Ik verheug me er nu al op. Rode klaprozen, blauwe korenbloemen en witgele kamille… dat worden vast vele bezoekjes volgend jaar. Met camera. Voldaan stap ik op mijn fiets, terug de chaos in.


2 Comments

  1. Inge schreef:

    Wat een heerlijk zomers plaatje en dat in oktober!

  2. Karin schreef:

    Wat een prachtige klaproos. Mooi zo met die onscherpe achtergrond.

Reacties zijn gesloten.