‘Saaaie’ boswandeling

Zondagmiddag Planken Wambuis. We liggen met z’n negenen met onze neuzen in het zand. Hazelworm! Vlak voor ons op het pad dook hij plotseling op, deze pootloze hagedis. Wat een mazzel.

We zijn op ontdekkingstocht. Na een zaterdagmiddag aan de rivier lonkte zondag het bos. Lekker struinen met vrienden, hun en mijn kids.

Het langgerekte “bluuh, sááái, wandelen!” van de kinderen aan het begin van de expeditie wuiven we opgewekt weg met “misschien zien we nog een zandhagedis”. Die extra motivatie blijkt echter overbodig. Bij de eerste de beste dode boom struikelen de klimapen bijna over elkaar om als eerste het topje te bereiken. Allang weer vergeten dat ze het eigenlijk saaai vonden, zo’n boswandeling.

We zoeken sporen (paarden, mensen, honden, of misschien wolf?).
We horen twitterende meesjes, vinken en boomklevers.
We vinden het elfstippelig en zevenstippelig lieveheersbeestje en twee kleine vuurvlinders.
We vangen tientallen sprinkhanen.
We ontdekken hele hordes pissebedden in dode, omgevallen boomstammen.
We eten ijs en drinken cappuccino op een terras.
We komen tot gesprekken.
En we ontdekken een hazelworm.

Als dat ‘saaai’ is, dan weet ik het ook niet meer.

hazelworm