Scharrelaar

IMG_0565
Ik werk aan een reisverslag voor een tijdschrift en blader daarbij door de foto’s van afgelopen zomer, om mijn geheugen wat op te frissen. Het zomervakantiealbum, met al die vakantiemijmeringen…
Deze zomervakantie zagen de jongens voor het eerst bewust een scharrelaar op de Hongaarse poesta. We zagen ze vaker, maar de jongens waren destijds te klein om het zich nog te kunnen herinneren. De scharrelaar. Een spectaculair gekleurde vogel, intens blauw. Blauwer dan de blauwste hemel.

De jonge vogels waren net uitgevlogen en dat betekent een hoop drukte: vanaf de electriciteitsdraden, die ze als uitkijkpost gebruiken, jagen ze op allerlei insecten in de lucht. De scheervluchten naar beneden tot vlak boven de grond zorgden steeds voor een precies goede lichtval op het blauw van de vleugels.
Oudste turend door de verrekijker, eigenwijs: “Waar zitten ze dan? Ik zie niks, hoor.”
Ook middelste doet vergeefse pogingen de scharrelaars in de kijker te krijgen. Is ook best lastig als je respectievelijk vijf en zeven-bijna-acht bent. Ik ken volwassenen die er nog moeite mee hebben een vogel in de kijker te krijgen…
We proberen het dus maar eens zonder kijker. En dan komt het moment. Het moment waarop oudste en middelste precies tegelijk ‘het blauw’ zien:
“Waauw…” klinkt het zachtjes, als uit één mond, met een diepe zucht van verwondering.
Onvergetelijk.

One Comment

  1. Inge schreef:

    Zeker een van de mooiere vakantiemomenten. En een trigger om het album nu eindelijk eens te gaan maken…

Reacties zijn gesloten.