Schildmeer

on

Schildmeer

Even een ommetje Schildmeer in Groningen. Een gevarieerd natuurgebied –bijzonder aantrekkelijk voor vogels- met water, moeras, riet, ruigte en akkers. En vandaag met een gure zuidoostenwind die ons om de oren sloeg. Sneeuw op komst.Niet dat de jongens zich daar iets van aantrokken. Zij waren vooral druk met het uitproberen van de ogenschijnlijk dikke ijslaag langs de oever. Grote takken en flinke stenen werden erop gegooid zonder dat het ijs een krimp gaf. Lopen over het randje ging ook nog goed. Maar het spannendst is natuurlijk om uit te proberen tot hoever je kunt gaan.

‘Kijk, je kunt hier gewoon staan, náást dit wak,’ demonstreerde oudste aan middelste, die dat maar wat interessant vond en ook meteen wilde proberen. En ja hoor, je kon er bijna op wachten: Krak! Middelste zakte tot zijn enkel door het ijs en gleed van schrik onderuit. Snel krabbelde hij over het krakende ijs op de kant. Oudste die al weer was doorgelopen, kwam op het lawaai af waarop ook hij met een voet door het ijs zakte. Twee doorweekte schoenen in de vrieskou.

Einde wandeling dan maar? Niks hoor, de jongens renden hard weg om de natte voeten warm te lopen en even later hielden ze al weer een zwaardgevecht met reusachtige takken. De kou allang weer vergeten.