Dromerige bomen

Dromerige bomen. Mijmeren over groene zomers en rode herfsten. En dan de wind, in dienst van de winter, die aanhoudend rukt aan de bladeren, rukt aan de mijmeringen, de herinnering aan zomer en herfst probeert weg te blazen. Maar ze houden stand. Nog heel even.

Kleur de wereld

De herfst kwam langs, met verfpalet. Vol vuur ging ‘ie tekeer, alsof z’n leven er vanaf hing. Alle roden en gelen kwamen eraan te pas. Hier en daar een veeg ernaast. De liefde keek toe en dacht: ja, zó kleur je de wereld.

Bloemen kleuren de dag

Man o man, hoe grijs kan een dag zijn… Egaalgrijze, onveranderlijke luchten hangen als een zware deken over de stad. Deze kleurige, gonzende weelderigheid in de Vinexwijk-bermen trekt de boel weer een beetje in balans.