Uitgewaaid (2)

on

IMG_5297

Dochter had vlak voor vertrek thuis een tasje gevuld met emmers, schepjes en vormpjes -van alles twee. ‘Ook voor jou, mam,’ zei ze.

Zodra we het strand bereikten en slechts enkele meters zand achter ons lagen, liet ze zich al met haar tasje in het zand vallen. Aan de slag. Een zandkasteel moest er komen. Eerst schelpen verzamelen, voor de versiering van het kasteel. Daarna kon de bouw beginnen. Ze had het precies uitgedacht, vijf torens met deuren erin en daar de schelpen bovenop.

Rode wangen kregen we, van het harde werken. En van de zon, die ons tegemoet lachte. Haar laarzen en sokken gingen uit, mijn schoenen volgden al gauw. Het kasteel was na een uur af en dochter begon te rennen en te dansen in de wind. Armen wijd opzij. ‘Kijk, ik vlieg!’ gilde ze.

Ik rende met haar mee, pakte haar vast en we ploften in het zand. Een paar tellen keken we bewonderend naar de voetafdrukken die we achterlieten. Meteen stond ze weer op, er moesten strepen bij, bedacht ze. Met een stok sleepte ze een spoor door het strakke zand.

‘Kom, nu gaan we naar het water,’ zei ze, toen er genoeg strepen getrokken waren. En rende weg. Gauw propte ik onze spullen in de strandtas en snelde achter haar aan. Vandaag mocht zij het zeggen.

IMG_5273