Weidse blik

on

Dit uitzicht is nog eens een goed begin van het nieuwe jaar. Onnerpolder, Groningen. Als ik midden in zo’n weidse vlakte sta, verlang ik naar een verre tocht. Eindeloos lopen. Alles ligt open, de wereld aan je voeten. Lopen tot aan de horizon, en verder. Achter de wolken aan, ganzen volgen, mee op de wind. Of juist tegen de wind in. Lopen totdat ik mijn voeten voel, mijn benen, mijn hele lichaam. Totdat mijn rugzak zwaar wordt en mijn wangen gaan gloeien. Daar verlang ik naar in een landschap als dit. Maar alleen al het verlangen is voldoende, voor nu. Alleen al de gedachte dát het zou kunnen…

Iedereen een mooi nieuwjaar gewenst, vol dromen en verlangen!


One Comment

  1. José schreef:

    Ik voel altijd een enorme vrijheid in zo’n open landschap. Heerlijk, die ruimte om je heen!
    Jij ook een heel goed nieuw jaar, Elvira. Dat je maar veel schrijfinspiratie mag hebben.

Reacties zijn gesloten.