Wildernis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Paardenkeutel!’ roept dochter van 2 triomfantelijk bij elke hoop die we tegenkomen. Ze blijft er wijzend bij staan totdat ik steeds bewonderend heb meegekeken naar elke mooie hoop. Nu dochter mij er zo nadrukkelijk op wijst, valt pas op hoevéél paardenhopen en koeienvlaaien op ons pad liggen. Het is wel duidelijk waar de Galloway-runderen en Konik-paarden hun heil zochten tijdens het hoge water hier in de uiterwaarden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zigzaggend zoeken we ons een weg door natte klei, modderplassen en poep op deze stralende dag. De stemming bij de kinderen zit er goed in (met een pannenkoek in het vooruitzicht aan het eind van de tocht is dat ook niet zo moeilijk). Er wordt in bomen geklommen, met takken gesleept en we banen ons een weg op zelfgemaakte, nieuwe paden door de wildernis.

Even is het nog spannend als we plotseling oog in oog staan met een groot zwart gevaarte. Nee, het is er niet eentje, we zijn omsingeld! Snuivend en stampvoetend komen ze op ons af. We weten ons ternauwernood te redden, dapper als we zijn. Goed, ik moet toegeven, daar slaat onze fantasie wat op hol. Zó angstaanjagend zijn die Galloway’s nu ook weer niet…

  Even bijkomen van de spannende avonturen.