Kleur de wereld

De herfst kwam langs, met verfpalet. Vol vuur ging ie tekeer, alsof z’n leven er vanaf hing. Alle roden en gelen kwamen eraan te pas. Hier en daar een veeg ernaast. De liefde keek toe en dacht: ja, zó kleur je de wereld.

Acacia in Doorwerth

Al drie eeuwen staat hij daar, als bewaker van kasteel Doorwerth. Hij begroette kasteelbewoners, zag geheime geliefden, suizende granaten, duizenden vogels in z’n armen en nu een vlier in zijn schoot. Wat een bewogen leven. En toch zo kalmpjes erbij staan, die acacia.

In de schoot

Alsof iemand ze ter versiering her en der over boomstammen strooide, de bosjes klaverzuring. Zo in de schoot van een boom- of klimopwortel. Liefdevol opgevangen.

Duizendjarige eik

Vroeger moet hij onderdeel zijn geweest van een heel eikenbos, nu is hij in zijn eentje over. Stoere overlever, de 1000-jarige eik bij kasteel Doornenburg. 1000 jaar? Ja, dat zegt het bordje ernaast, maar dat is mogelijk wat overschat. Het zou eerder 400-600 jaar zijn, volgens de boomonderzoekers die er een boekje over schreven. Evengoed…

Zwarte walnoot

Bijna 2 eeuwen oud, de zwarte walnoot bij de Fraeylemaborg in Slochteren. Slochteren, ja. Daar valt veel over te zeggen. Iets met boren naar aardgas onder de akker van boer Boon in 1959 bijvoorbeeld … Maar deze monumentale walnoot staat als een huis. Een scheef huis, dat wel.