Vogels zijn leuker dan huiswerk

De duiven hebben haast. Dochter en ik maken huiswerk aan haar bureau, met zicht op tuin en schoolplein aan de overkant. Al de hele dag vliegen dikke houtduiven van de tuin naar een boom op de hoek van het stille plein. Corona-tijdperk. Het blad begint pas net uit te lopen, dus er is mooi zicht…

Pimpelmezen

Het is dik aan tussen man en vrouw pimpelmees. Ze paren dagelijks voor het keukenraam en terwijl het vrouwtje haar veren goed opschudt na de korte daad, haalt het mannetje een hapje voor haar uit de kersenboom. Daarbij heeft hij de voorkeur voor het vet met zaadjes, de losse zaadjes in de voerkorf vindt hij…

‘Wilt u het verhaal van mijn vader opschrijven?’

De 86-jarige heer V. was al ziek en weinig mobiel, toen hij me die vraag stelde. Inmiddels is hij helaas overleden, maar ik ben blij dat ik hem heb leren kennen en het bijzondere verhaal van zijn vader heb mogen optekenen. Want hoeveel mensen kunnen nog de Hongerwinter van ‘44-‘45 navertellen? Met de dag minder….

Bird Club

Tijdens een lezing van Ben Koks en mij over ‘Het grenzeloze verhaal van de grauwe kiekendief’ bij Vogelwerkgroep Amsterdam ontmoette ik Mariëlle Videler. Ze zat in de zaal en sprak me in de pauze aan. “Vrouwen die een vogelverhaal kunnen vertellen zoek ik, om lid te worden van de Bird Club.” Mijn goede vriendin Erika…

‘So you can write a book’

Geen stromend water, geen elektriciteit. Een gat in de grond als koelkast en een ander gat als wc. Zo wordt hier al dik 100 jaar geleefd. Vroeger met wat vee en een akkertje in het bos. Deze zomer kwamen er zonnepanelen op het dak. “So you can write a book here,” zei de eigenaar van…

Onverwoestbare klassieker voor ‘te voet’

Voor wandelkrant ‘te voet’ wandel ik sinds 2013 geregeld door stad en land, in binnen- en buitenland, wat inmiddels een lange reeks aan artikelen en foto’s heeft opgeleverd. En je komt nog eens ergens, als vliegende verslaggever. Van Haastrecht tot Oudewater bijvoorbeeld. Of de Rijnstrangen op het randje van Nederland. Voor de laatste editie schreef…

Dromerige bomen

Dromerige bomen. Mijmeren over groene zomers en rode herfsten. En dan de wind, in dienst van de winter, die aanhoudend rukt aan de bladeren, rukt aan de mijmeringen, de herinnering aan zomer en herfst probeert weg te blazen. Maar ze houden stand. Nog heel even.

Schrijfwerk

Fietsen onder grijze luchten. Eindeloos duin op, duin af. Bos, kwelder, zee. Verwaaide haren, rode wangen. Sijsjes, staartmeesjes en putters waaieren als donkere wolkjes mee. Sputters. Thuis nagloeien bij de warme kachel, het hart gevuld met kleuren van de dag. Voldoende inspiratie om verder te schrijven. Een nieuw boek is in de maak…

Kleur de wereld

De herfst kwam langs, met verfpalet. Vol vuur ging ‘ie tekeer, alsof z’n leven er vanaf hing. Alle roden en gelen kwamen eraan te pas. Hier en daar een veeg ernaast. De liefde keek toe en dacht: ja, zó kleur je de wereld.

De adem van de zee

De bulderende adem van de zee geeft me de wind van voren zegt waar ik sta wast me de oren vult mijn hart. De zee omarmt me in alle puurheid zó intens dat zijn adem de mijne wordt.